اول از همه  كامنت سرشار از محبت محمد عزيز رو ميذارم كه ما رو يادش نرفته و با زنده كردن روزهاي اوليه تشكيل گروه گفته و انتخاب آلاچيق هاي پارك قيطريه:

"سلام به همه دوستان عزیز 

سلام به علی عزیز و فریار و فرهاد و نگار هنرمند و بابا و مامان مهربونش و سلام به بقیه دوستان که چهره هاشون رو به یاد دارم ولی در مورد اسامی حافظه ام همکاری نمیکنه 
یاد سال قبل به خیر و یاد جلسه اول که هیچکدوم همدیگر رو نمیشناختیم و در محوطه ای کنار فرهنگسرا برای اولین بار همدیگرو میدیدیم . 
علی آقا لطف کرده بود و شماره موبایلشو گذاشته بود توی وبلاگ و هر از چند گاهی موبایلش زنگ میخورد و افراد کم کم زیاد میشدند.
آلاچیق های پارک قیطریه رو من با اسم مهدی پشنهاد کرده بودم ولی دوستان وبلاگی من رو با اسم محمد از نارمک میشناختند 
بعد از جمع شدن دوستان آرام آرام بسمت آلاچیق ها حرکت کردیم و خیلی زودتر از حد انتظار با هم مانوس شدیم
البته خیلی از دوستانی که پارسال در جمع بودند الان در کانادا هستند و جاشون توی جمع خالیه ولی همون چند جلسه ، برای ایجاد همدلی کافی بود و من هم با اینکه الان نزدیک ده ماهه در کانادا هستم خودم رو متعلق به اون جمع میدونم و امیدوارم این جمع همیشه پایدار بمونه و هر چقدر از افراد برنامه مهاجرتشون درست میشه ، افراد جدیدی به جمع اضافه بشن و برنامه رو پایدار نگهدارند.
فردا که جمعه اول ژولای است روز ملی کانادا است و همه جا تعطیله و برنامه های شاد و متنوعی در همه شهرهای کانادا برگزار میشه.
برای همگی شما شادابی و تندرستی آرزومندم .
محمد از جزیره پرنس ادوارد آیلند

محمد عزيز 

ديروز جات خيلي خيلي خالي بود . ديروز جلسه با بچه ها توي پارك قيطريه برگزار شد از بچه هاي جلسات اول پارسال علي و مانا و نگار خانوم و فرهاد اومده بودن . چهره هاي جديد هم بودن. داشتن يه هدف مشترك و داشتن نگراني هاي مشترك باعث ميشه كه بيشتر همديگه رو درك كنيم و دوستي هامون بيشتر پا بگيره . اين آلاچيق ها  ديگه يه آلاچيق معمولي واسه بچه ها نيستن . حال و هواي خاصي دارن ويه نماد واسه  روزهاي انتظار و همدلي واسه ما شدن . به اميد موفقيت همه دوستان و شما توي اين راه سخت .